امام صادق(ع) میفرمایند: «قائم ما، هر زمان نام مؤمنی برده شود، برای او دعا میکند. (بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۷۲)». بازار رشت، صبح زود بیدار میشود؛ با بوی دریا، زمین خیس، دستهای سرد و صدایی که باید بلند باشد تا روزیِ او برسد. ماهیفروش، تمام روز را صدا میزند، میفروشد، میدود؛ اما شب که میشود، هیچکس صدای خستگیاش را نمیشنود و در میان این همه تلاش، یک سؤال آرام میماند: آیا جایی هست که اسمِ او هم، بیسر و صدا برده شود؟ این روایت، قسمتی از «چله امید» است که از نیمه شعبان تا پایان شبهای احیا، خبرگزاری ایکنا منتشر میکند؛ برای آدمهایی که سهمشان از زندگی، بیشتر «دویدن» بوده تا «دیده شدن».